τα ρουσφέτια Ο Φ. Αρναούτογλου, τα ρουσφέτια & ο Δορύλαος Κλαπάκης…

Apr 17th, 2017 | By | Category: Επικαιρότητα

Με αφορμή το αναλυτικό  άρθρο στην Καθημερινή του επιτίμου Αντιπρόεδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας κ. Φ. Αρναούτογλου, το οποίο αφορά & τον Δήμο Αμαρουσίου & τα ρουσφέτια της Διοίκησης Γ. Πατούλη, ο εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Πολιτικής κίνησης «ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ» Δορύλαος Κλαπάκης, μας απέστειλε τις συνυποβαλλόμενες επιστολές(το άρθρο & την παρέμβαση – απάντηση της Κίνησής στην εφημερίδα Καθημερινή).     Καθώς ως γνωρίζετε όταν 2 Εισαγγελείς έστειλαν στο ακροατήριο τον Γ. Πατουλη, αποδεχόμενοι τα αναφερόμενα σε  μήνυση μας για παράνομες  ενέργειες δεκάδων εκατομμυρίων  ευρώ εις βάρος του  Δημοτικού χρήματος, αυτός για να «αθωωθεί» επικαλέσθηκε το επιχείρημα ότι «εμείς ως Δημοτικός  Συνδυασμός & ως δημότες που πληρώνουμε Δημοτικά τέλη και φόρους … δεν έχουμε έννομο συμφέρον»!!! Το  οποίο(δυστυχώς) έγινε δεκτό από τον Πρόεδρο) Το ερώτημα  που τίθεται  είναι  « Τα χρήματα των δημοτών που δαπανήθηκαν παράνομα από τον Γ. Πατούλη(σε ένα καταχρεωμένο Δήμο), ποιος θα τα επιστρέψει  πίσω»;

Τα ρουσφέτια   ΦΙΛΗΣ ΑΡΝΑΟΥΤΟΓΛΟΥ

Επίτιμος αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Τα ρουσφέτια συνδέονται ιδίως με τους πολιτικούς. Και μάλιστα, με το «γκουβέρνο», γιατί συνήθως υλοποιούνται με διοικητικές πράξεις ατομικές, αλλά και κανονιστικές, ακόμη και νόμους.   Χαρακτηριστικό από τη νομική μυθολογία: το ’30, λέει, ένας υπουργός σημείωσε σε μιαν απόφαση «ό,τι θέλει ο κ. Θανάσης».  Και έτσι ακριβώς αυτή δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως…  Τις πταίει;   «Είναι θέμα παιδείας», η συνήθης διάγνωση. Είναι ορθή. Υπάρχει κάτι πιο συγκεκριμένο; Ισως.  Τα σοβαρότερα ρουσφέτια, τα νομοθετικά, έχουν πάντα τη μορφή χαριστικών διατάξεων.  Αλλοτε είναι προφανείς, άλλοτε πιο διακριτικές, μόνο για μυημένους.   Όπως με τη μορφή κατάργησης κάποιων λέξεων.  Μα, θα αναρωτηθείτε, τι ανησυχείς;  Μια χαριστική διάταξη δεν παραβαίνει τη συνταγματική αρχή τηςισότητας; Μόλις τα δικαστήρια τη μυριστούν, δεν θα αρνηθούν την εφαρμογή της;  Δυστυχώς, τα πράγματα δεν είναι έτσι απλά…   Γιατί απευθείας προσφυγή κατά διάταξης νόμου η έννομη τάξη μας δεν προβλέπει.   Η μόνη περίπτωση να ελέγξουν τα δικαστήρια τη συνταγματικότητά της είναι να τους ζητηθεί η ακύρωση πράξης που εκδόθηκε κατ’ εφαρμογή της.  Αλλά αν ένας φιλόνομος πολίτης υποβάλλει τέτοιο αίτημα κατ’ επίκληση του χαριστικού της χαρακτήρα, τα δικαστήρια θα του πουν «εσένα, τι σε νοιάζει ;» και θα του το απορρίψουν «ελλείψει εννόμου συμφέροντος».  Μόνον αν προσφύγει στο δικαστήριο κάποιος τρίτος που θίγεται, υπάρχουν, πράγματι, ελπίδες να ελεγχθεί η συνταγματικότητα της χαριστικής διάταξης.  Μπορεί, όμως, αυτός να μην προσφύγει. Είτε η αίτησή του να είναι εκπρόθεσμη.  Ή μπορεί και να μην υπάρχει τρίτος. Γιατί δεν αποκλείεται μια διάταξη να είναι χαριστική για κάποιον, χωρίς παράλληλα να θίγει κάποιον άλλον.  Ας θυμίσω ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας, εκτός από ανώτατο δικαστήριο, είναι, όπως λέει το όνομά του, και σύμβουλος της Διοίκησης: κατά το Σύνταγμα, όλα τα διατάγματα που κατ’ εξουσιοδότηση νόμου περιέχουν κανόνες δικαίου, περνούν από τον έλεγχο που καταλήγει σε μη υποχρεωτική γνώμη του. Αν θέλουν, την ακούνε, αν δεν θέλουν, όχι.   Να, για μένα, πώς θα γλιτώσουμε από τις χαριστικές διατάξεις νόμων.   Αφού το ΣτΕ ελέγχει τα σχέδια διαταγμάτων, γιατί να μην ελέγχει τα σχέδια νόμων που έχουν ευρύτερες συνέπειες; Ασφαλώς η γνώμη του δεν θα δέσμευε τον παντοδύναμο νομοθέτη.   Ωστόσο, καθώς η επισήμανση του χαριστικού χαρακτήρα διάταξης θα δυσκόλευε αφόρητα πολιτικά την ψήφισή της, θα της έδειχνε, υποθέτω, σεβασμό ανάλογο με εκείνον που απολαμβάνει η γνώμη του επί σχεδίων διαταγμάτων. Τα περισσότερα ρουσφέτια, πάντως, αμέτρητα, έχουν ατομικό χαρακτήρα.   Όπως ο χαριστικός διορισμός. Πώς να αντιμετωπισθούν; Και αυτά μόνον αν θίγουν κάποιον που προσφύγει παραδεκτά στο δικαστήριο υπάρχουν ελπίδες να ελεγχθούν.   Αλλιώς, αν την ακύρωση ζητήσει κάποιος αγανακτισμένος, τα δικαστήρια θα του απορρίψουν την αίτηση «ελλείψει εννόμου συμφέροντος», ενώ αυτά θα ζουν αιωνίως, όπως συνήθως συμβαίνει…..  Για να παρακαμφθούν αυτοί οι σκόπελοι, θα μπορούσε ο νομοθέτης να δημιουργήσει ένα είδος διοικητικού εισαγγελέα.       Όπως στις ποινικές υποθέσεις υποβάλλονται μηνύσεις, θα μπορούσαν να υποβάλλονται καταγγελίες σε μιαν Αρχή, όπως στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης ή στον Συνήγορο του Πολίτη, η οποία αν, ύστερα από έρευνα, έβλεπε ότι κάτι συμβαίνει, θα είχε δικαίωμα προσφυγής κατά τέτοιων πράξεων στα δικαστήρια.  Μα, σύγχρονε   Δον Κιχώτη, τι τα θες αυτά; Υπάρχει ποτέ περίπτωση να δεχθεί κυβέρνηση προληπτικό έλεγχο των σχεδίων νόμων της από το ΣτΕ, που θα έχει ενδεχομένως ως συνέπεια έναν ενοχλητικό αντίλογο;   Γνωρίζει, βέβαια, ότι ύστερα από χρόνια μπορεί να διαπιστωθεί δικαστικά η αντισυνταγματικότητα της νομοθέτησής της και τότε πολλοί θα τραβάνε τα μαλλιά τους. Αυτήν, όμως, τι τη νοιάζει;  Μπορεί να μην είναι καν στην εξουσία…   Από την άλλη, υπάρχει ποτέ περίπτωση κυβέρνηση να δεχθεί σύστημα που θα έβγαζε στη φόρα κάποιες αθώες εξυπηρετήσεις της προς αναξιοπαθούντες πολίτες;   Ασφαλώς και έχω επίγνωση. Διερωτώμαι μήπως, τώρα, με τον μεταρρυθμιστικό οίστρο μας, που φθάνει έως την αναθεώρηση του Συντάγματος, με όσα λέγονται για καταπολέμηση της διαφθοράς, γίνει τίποτα. Ιδού η Ρόδος…  *Ο κ. Φίλης Αρναούτογλου είναι επίτιμος αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας.   ——————————————————————                 «ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ»

Πανελλήνιας Πολιτικής κίνησης                                                                           Προς                                                    kathimerini@kathimerini.gr                                                . Απάντηση

Προς  τον Διευθυντή  της Εφημερίδας Καθημερινή

 

Λαμβάνοντας αφορμή το αξιόλογο άρθρο του επιτίμου Αντιπρόεδρου του ΣτΕ κ. Φ. Αρναούτογλου (με το όποιο συμφωνούμε απόλυταμ), υπενθυμίζουμε τις ήμερες  του 2005  που το Συμβούλιο Της Επικράτειας αντιμετώπισε μια απροκάλυπτη και βρώμικη επίθεση και η Δικαιοσύνη γονάτισε στις αφόρητες έξωθεν πιέσεις.     Πάρα τη θαρραλέα στάση του τότε Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αξ. κ. Σανιδά και την ξεκάθαρη θέση του τότε Πρόεδρου του Γ΄ Τμήματος του ΣτΕ Αξ. Νικολάου Σταυρόπουλου(που τίμησε με τη στάση του την Ελληνική Δικαιοσύνη), η βίαιη ανατροπή το 2005 των Εισηγήσεων των δύο έντιμων Ανώτατων Δικαστών κ. Πισπιρίγκου και Τσιμελέγκα σε Αίτηση Ακυρώσεως μιας νεαρής Επιστήμονος κατά του καταφορά αντισυνταγματικού πελατειακού Προεδρικού Διατάγματος 164/2004 του  Παυλόπουλου(που επανέφερε την κατάρα της χώρας – το ρουσφέτι -) και τα όσα συνέβησαν εκείνη την εποχή ήταν η πιο αισχρή ενέργεια εις βάρος της κατοχυρωμένης από το Σύνταγμα & τον Ελληνικό Λαό, Δικαστικής Εξουσίας

Οι ωμές παρεμβάσεις στο έργο της Δικαιοσύνης, η πλήρης συνεργασία  αυτοαποκαλούμενων αριστερών του ΣΥΡΙΖΑ του ΚΚΕ με τον Βενιζέλο να ηγούνται  διαδηλώσεις ρουσφετιών & με ύβρεις, απειλές, επιθέσεις & προπηλακισμούς τιμίων και μάλιστα Ανώτατων Δικαστών να στηρίζουν τα αντισυνταγματικά πελατειακά νομοθετικά μορφώματα του Παυλόπουλου, έδειξαν το καθαρό πρόσωπο των εκλεγμένων μέσω ρουσφετιών παραγόντων στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.    Η μαύρη εποχή Παυλόπουλου 2004- 2009 που συνέχισε τα πρώτα αντισυνταγματικά βήματα ρουσφετιών της  Βάσως Παπανδρέου και Κ. Σκανδαλίδη, (με την συνεργασία όλων των κομμάτων)  σημαδεύτηκε ακόμα και με εγκληματική πρόταση, μέσω Συνταγματικής Αναθεώρησης , για την… κατάργηση του Συμβουλίου της Επικρατείας.   Μάλιστα έφτασε στο σημείο προσωπικά ο συγκεκριμένος τότε Υπερυπουργός(για να εκβιάσει και να αλώσει τελικά ένα μέρος των Ανώτατων Δικαστηρίων της χώρας) να παρεμβαίνει και να ανταλλάσσει αναβαθμίσεις Δικαστικών (όπως άλλωστε επιβεβαιώνει και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο) με αποφάσεις σε υποθέτεις υπέρ παράνομων εργολαβικών συμφερόντων, (θέμα που σήμερα βρίσκεται στα χεριά της Δικαιοσύνης).    Την  μαύρη αυτή εποχή 2004-2009 (που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα) συμφωνα με επίσημες δηλώσεις Υπουργού Εσωτερικών(ο οποίος εν συνέχεια απομακρύνθηκε), το Ελληνικό Κράτος δανείστηκε πλέον των 120 δισεκατομμυρίων ευρώ για να πληρώνονται εκατοντάδες χιλιάδες ”άνευ αντικείμενου” ρουσφέτια, τα οποία, πέραν του εκφυλισμού της νεολαίας και την αποδιοργάνωση της Ελληνικής παράγωγης, ολοκλήρωσαν την προσχεδιασμένη Ελληνική Χρεοκοπία με σκοπό τη λεηλασία της περιούσιας του Δημοσίου.         Η αναβάθμιση(από τον κατασκευασμένο υποστηριχτή των πελατειακών διορισμών σημερινό Πρωθυπουργό), του κύριου υπαίτιου κ. Προκοπη Παυλόπουλο, ο οποίος κατόπιν μηνύσεώς μας επικαλέσθηκε(με τη στήριξη όλων των σημερινών κομμάτων) την Βουλευτική Ασυλία για να μη λογοδοτήσει, ήταν η ανταμοιβή του για τις πλέον των 200.000 ρουσφετιών που έκανε το προσωπικό του γραφείο με σκοπό να ελέγχεται το εκλογικό σώμα και να φέρει σε αδιέξοδο την Ελληνική Οικονομία .         Το αντισυνταγματικό τέχνασμα της δήθεν έλλειψης «εννόμου συμφέροντος» για θέματα που αφορούν απάτες εις βάρος του Δημόσιου(που δυστυχώς παράνομα επικαλούνται ακόμα πολλοί Δικαστικοί για να απαλλάξουν επωνύμους απατεώνες), το καταγγείλαμε και στον νυν Υπουργό Δικαιοσύνης και λάβαμε και πριν 6 μήνες απάντηση ότι … θα εξετάσει το θέμα, χωρίς φυσικά μέχρι σήμερα να έχει κάνει καμία πρακτική ενέργεια.     Με αυτήν την παρέμβαση(που αν & επώνυμη από πολιτική κίνηση πιστεύω ότι δύσκολα θα δημοσιευτεί στην ίδια εφημερίδα ως συνέχεια στο αξιόλογο άρθρο του επιτίμου Αντιπρόεδρου του ΣτΕ κ. Φ. Αρναούτογλου), μεταφέρω μέσω της Πολιτικής Κίνησής μας (που εξαιτίας του πολέμου που έχουμε κηρύξει στις πελατειακές σχέσεις και κατά της διαφθοράς μας απέκλεισαν παράνομα από τις Βουλευτές Εκλογές της 25ης .1. 2015) μήνυμα στους τίμιους Δικαστές να αναλάβουν τις ευθύνες που τους έχει εμπιστευτεί ο Ελληνικός Λαός, καθώς τίποτα δεν είναι σπουδαιότερο για τον οποιοδήποτε από το να έχει καθαρή συνείδηση και να διατηρεί με κάθε πράξη του την Αξιοπρέπεια του.

Για την Εφημερίδα

Ο  εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Πολιτικής κίνησης                                                                 «ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ»                                                               Κλαπάκης Δορύλαος,

Comments are closed.