OIKONOMIKO-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ. ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

Apr 29th, 2012 | By | Category: Παρεμβάσεις φίλων και πολιτών, Τρόικα - Μνημόνιο
του Δημητρίου Πλατή

 

Με τη παρ. 4 του αρ. 25 του ΠΔ 284/88, στοιχεία για το έλλειμμα και το χρέος δίνονται από τον Υπουργό Οικονομικών μόνο με άδεια του, με τα στοιχεία αυτά να καθίσταντο απόρρητα. Με τις παρ. 9, 10 του αρ. 14 του ν. 2801/2000 το Ελεγκτικό Συνέδριο εξαιρέθηκε του ελέγχου των συμβάσεων και της εκκαθάρισης του χρέους ενώ με την παρ. 5 του αρ. 50 του ν. 3943/2011 θεσπίστηκαν λογαριασμοί διακίνησης δημοσίου χρήματος εκτός προϋπολογισμού όπως γινόταν ανέκαθεν.
Μπορεί μια χώρα – ένα κράτος να θεωρηθεί ότι έχει χρεοκοπήσει ή θα χρεοκοπήσει εάν μπορεί να θεωρηθεί κάτι τέτοιο όταν:
α) τα στοιχεία για το χρέος και το έλλειμμα είναι απόρρητα, το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει εξαιρεθεί του ελέγχου του χρέους και διακινείται δημόσιο χρήμα εκτός προϋπολογισμού
β) όταν οι τράπεζες έχουν λάβει από αυτό το κράτος 110 δις ευρώ και με τη νέα βοήθεια 150 δις
γ) όταν όπως επικαλέσθηκα στο άρθρο μου που αναρτήθηκε την 5η Ιανουαρίου 2012*, αποχωρώντας η Ελλάδα από την Ευρωζώνη λαμβάνει ως αποζημίωση τοποσό των 700 δις ευρώ
δ) όταν όπως επικαλέσθηκα στο άρθρο μου που αναρτήθηκε την 22η Δεκεμβρίου 2011** υπερκοστολόγησε το χρέος 150 δις ευρώ και συνολικά 280 δις ευρώ
ε) παίρνει την προκαταβολή του φόρου για το επόμενο έτος, τα δίνει στις τράπεζες και οι τράπεζες μας δίνουν τα λεφτά μας με τόκο,
με αποτέλεσμα τούτο να προκύπτει ως επιλογή νομισματικής πολιτικής και όχι απαραίτητα ως πραγματικότητα.
Έτσι, όπως επικαλέσθηκα και στα άρθρα μου που αναρτήθηκαν την 22α ** και 29η ***Δεκεμβρίου 2011, το 2010 υπήρχε η δυνατότητα:
α) να γίνει διαγωνισμός για να δανεισθεί η Ελλάδα τα 280 δις ευρώ από τα κριτήρια δανεισμού με το μικρότερο επιτόκιο
β) να εκδοθεί και να κυκλοφορήσει εθνικό νόμισμα με βάση το χρυσό, ανακουφίζοντας την ρευστότητα, αφού δεν υπήρχε από το 2002, από την ΕΕ, υποχρέωση κατάργησης του εθνικού νομίσματος εάν αυτό κυκλοφορούσε με βάση το χρυσό
γ) να προκαλέσει ισοζύγιο πληρωμών με την Ευρωζώνη για την αποκατάσταση της ρευστότητας έτσι ώστε αντί να δανειζόμαστε τα λεφτά μας, να πουλάμε σ’ αυτούς που τώρα μας δανείζουν για την αναπλήρωση της ρευστότητας. Το 2008 το έλλειμμα στο ισοζύγιο ήταν άνω των 42 δις ευρώ που αντιστοιχεί σε 1.400.000 θέσεις εργασίας με 30.000 ευρώ κύκλο εργασιών σε κάθε θέση.
Ένα απλό παράδειγμα που θα αντίκριζε τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη από το 2002 έως σήμερα θα ήταν εάν υποθετικά λέγαμε ότι το 2000 κάποιος είχε ένα σπίτι με το οικόπεδο που κόστιζε 100.000 ευρώ, είχε 100.000 ρευστό, μια επιχείρηση με αποτίμηση 100.000 ευρώ και άλλα περιουσιακά στοιχεία ύψους 100.000 ευρώ. Το 2000 καταβάλλαμε 80.000 ευρώ για να μπούμε στην Ευρωζώνη. Επειδή δεν είχαμε ρευστό δανεισθήκαμε 80.000 ευρώ με υποθήκη τα περιουσιακά στοιχεία. Το 2008 με την κρίση έπρεπε να ενισχυθούν οι Τράπεζες και γι’ αυτό δανεισθήκαμε 100.000 ευρώ με υποθήκη την επιχείρηση για τις Τράπεζες. Επειδή δεν υπήρχε όμως ρευστό δανεισθήκαμε άλλα 100.000 ευρώ με υποθήκη το σπίτι και το οικόπεδο. Επειδή μας εξαγόρασαν με τα λεφτά μας, μετά μας είπαν ότι θα μας κάνουν και ένα κούρεμα. Κάπως έτσι μες στις άκρες θα μπορούσε να καταγραφεί η πορεία της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Τονίζεται ότι από το αρ. 128 της Ενοποιημένης Απόδοσης της Συνθήκης απαγορεύεται και δεν επιτρέπεται να κυκλοφορούν ταυτόχρονα στην ίδια ονομαστική τάξη της διατομής στην υποδιαίρεση του ευρώ κέρματα και χαρτονομίσματα διότι τα κέρματα εκδίδονται και κυκλοφορούν μετά από έγκριση της ΕΚΤ, ενώ τα χαρτονομίσματα από τα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης μέσω των κεντρικών τους Τραπεζών με ενημέρωση της ΕΚΤ, εγγυητικά. Εάν κυκλοφορούσαν κέρματα και χαρτονομίσματα μαζί π.χ. στις αξίες των 1 και 2 ευρώ τότε θα άλλαζαν οι συντελεστές οπότε δεν θα υπήρχε λόγος να εισέλθει η Ελλάδα με τον 3,4075 και η Γερμανία με τον 1,95583, οπότε ανακύπτει και πάλι το ζήτημα της επαναθεμελίωσης του κοινού νομίσματος στην Ευρωζώνη έτσι ώστε όλες οι χώρες να έχουν την ίδια μείωση της ρευστότητας από την είσοδο του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος.
Στα άρθρα μου που αναρτήθηκαν την 22α ** και 29η*** Δεκεμβρίου 2011 για την εισαγωγή της νέας δραχμής και την υπερκοστολόγηση του χρέους επικαλέστηκα:
α) την επαναφορά της απωλεσθείσας ρευστότητας στο νόμισμα με το συντελεστή 1,363 με προσαρμογή στην απώλεια κατά 80% της αξίας του ευρώ,
β) τη νέα δραχμή να ισούται με 10 ευρώ και να υποδιαιρείται σε 10 φοίνικες έτσι ώστε ο ένας φοίνικας να ισούται με 1 ευρώ,
γ) την αλλαγή της επιβολής του ΦΠΑ από κατηγορίες προϊόντων σε κατηγορίες αξίας έτσι ώστε ότι κοστίζει μέχρι και 10 ευρώ να επιβάλλεται ΦΠΑ το ανώτερο 8%, από 10 έως 200 ΦΠΑ 21% και από 200 ευρώ και άνω 22%,
δ) την επιβολή πράξης εισφοράς ισοσταθμισμένου ισοζυγίου για την επίτευξη ισοζυγίου πληρωμών με τον τύπο εισαγωγές μείον εξαγωγές δια τις εισαγωγές επί 100% με αφαίρεση αυτού του ποσοστού από το ΦΠΑ αφού οι υγιείς νομισματικές συνθήκες επιτυγχάνονται με ισοζύγιο πληρωμών και όχι ισοσκελισμένο προϋπολογισμό όπως προσπαθεί η Τρόικα να επιτύχει με τέτοιες διαφορές στους συντελεστές μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας, εξαιρώντας από την ως άνω πράξη ισοσταθμισμένου ισοζυγίου τις χώρες που επιθυμούν ισοζύγιο με την Ελλάδα κατόπιν συμφωνίας
ε) την καταβολή αποζημιώσεων που δικαιούται η Ελλάδα με την αποχώρηση από την Ευρωζώνη ύψους 600 δις ευρώ κατ’ ελάχιστον στα οποία προστιθέμενα τα ποσά των ζημιών από το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο το τελικό ύψος των αποζημιώσεων διαμορφώνεται κατ’ ελάχιστον στα 700 δις ευρώ περίπου.
ζ) Την εισαγωγή με τη νέα δραχμή τριών χαρτονομισμάτων:
i)    Τη χρυσή δραχμή. Επειδή με την παρ. 1 του αρ. 5 τον ν. 2842/2000 ο επενδυτικός χρυσός συνδέθηκε με τον πληθωρισμό θα έπρεπε να υπήρχε η χρυσή δραχμή ως χαρτονόμισμα αντιστοιχίας δεδομένης ποσότητας χρυσού στην ΤτΕ έτσι ώστε η αύξηση της τιμής του χρυσού να αυξάνει την τιμή της χρυσής δραχμής αποκαθιστώντας τη μείωση της ρευστότητας.
ii)    Το πετρόδραχμο. Το πετρόδραχμο ως χαρτονόμισμα αντιστοιχεί σε ένα βαρέλι πετρελαίου εκφρασμένο σε δραχμές (ή χρυσές δραχμές) έτσι ώστε η άνοδος της τιμής του πετρελαίου από την εισαγωγή του ευρώ να οδηγήσει στην αύξηση της τιμής του πετρόδραχμου για να μην υπάρχει απώλεια εισοδήματος και
iii)    το ήδραχμο. Το ήδραχμο ως χαρτονόμισμα αντιστοιχεί σε μια μονάδα (ή περισσότερες)   ηλεκτρικής ενέργειας εκφρασμένη σε δραχμές (ή χρυσές δραχμές) η αύξηση της οποίας θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της τιμής του χαρτονομίσματος και τη μη απώλεια εισοδήματος για τη διασφάλιση της σταθερότητας των τιμών και της ανάπτυξης,
ως χαρτονομίσματα που εξασφαλίζουν την σταθερότητα των τιμών και την ανάπτυξη ενώ η εισαγωγή και του δολλάδραχμου θα ήταν ευεργετική για την συναλλαγματική θέση της χώρας, ως ένα χαρτονόμισμα αντιστοιχίας 10 δολαρίων σε δραχμές, η τιμή του οποίου θα διαμορφωνόταν από την τιμή του δολλαρίου με συμψηφισμό του μέσου όρου της μεταβολής των τιμών του πετρελαίου και του χρυσού για την αποφυγή κερδοσκοπικών πιέσεων, έτσι ώστε να αποκαθίσταται η όποια απώλεια αξίας στα εισοδήματα από την αύξηση του δολλαρίου στο δολλάδραχμο για την διατηρούνται σταθερές οι τιμές στην εσωτερική αγορά από την όποια αύξηση των τιμών σε πετρέλαιο, χρυσό, δολλάριο και ηλεκτρική ενέργεια, με γνώμονα την αύξηση των εξαγωγών και την έλευση συναλλάγματος.
Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας προέρχεται από τη μείωση – υποτίμηση της φορολογίας και όχι από την υποτίμηση του νομίσματος και των μισθών διότι αφενός, με τη σωστή διατομή του νομίσματος εξασφαλίζεται η ανταγωνιστικότητα με τη μη αύξηση της φορολογίας, αφού εάν υποτιμηθεί το νόμισμα θα αυξηθεί η φορολογία, αφετέρου δε η μείωση των μισθών οδηγεί εκ νέου σε αύξηση της φορολογίας.
Η πολιτική της Τρόικας έχει τρεις σκοπούς:
α) να μειώσει την ονομαστική και αγοραστική αξία των μισθών και των εισοδημάτων
β) να αυξήσει τη φορολογία και
γ) να θέσει προς εξαγορά τα περιουσιακά στοιχεία στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
Έτσι εφόσον είναι δεδομένη η επιστροφή στη δραχμή, για την Τρόικα, θα μπορούσε η νέα ισοτιμία να εκπληρεί τους ως άνω στόχους της και τα συμφέροντά της και γι’ αυτό ως σενάριο – μοντέλο προσομοίωσης πραγματικότητας γι’ αυτή την ισοτιμία, το ένα (1) ευρώ να αντιστοιχεί με 1.501,8556 δρχ., δηλαδή να υπάρχει μία ονομαστική υποτίμηση 1500% από το 2002 αφού 3,4075 Χ 4,4075= 15,018556. Σ’ αυτή την περίπτωση το κουλούρι που κοστίζει 50 λεπτά με τη νέα ισοτιμία θα κοστίζει 750,9278 δρχ. από 170,375 δρχ. που κοστίζει σήμερα. Για την τιμή διαμόρφωσης θα πρέπει στη συνέχεια να αποτιμηθεί η απώλεια της αξίας του χρήματος. Έτσι επειδή οι 170,375 δρχ. έχασαν την αξία τους το κουλούρι θα αυξηθεί κατά 22%, αφού 170:750= 0,22 Χ 100% = 22%, ενώ θα αυξηθεί επιπλέον 29% περίπου στο σύνολο 50% από τη σχέση, εν προκειμένω για την περίπτωση:
[(4,4075-3,4075): 3,4075] Χ 100% = 29% και έτσι η τιμή διαμόρφωσης στο κουλούρι θα είναι περίπου 1100 δρχ. ανάλογα με τη στρογγυλοποίηση. Ομοίως εάν το μισό κιλό ψωμί κοστίζει 85 λεπτά με τη νέα ισοτιμία θα κοστίζει 1275 δρχ., ενώ η τιμή διαμόρφωσης μετά την απώλεια της αξίας του χρήματος θα είναι περίπου 1800 δρχ. ανάλογα με την στρογγυλοποίηση, προκύπτοντας μείωση μισθών, αύξηση της φορολογίας με την δυνητική πρόβλεψη για εξαγορές.
Έτσι η ισοτιμία της νέας δραχμής θα πρέπει να γίνει για τα συμφέροντα του λαού και όχι της Τρόικας, αφού δεδομένη θα πρέπει να είναι η απαγόρευση της ισοτιμίας της για να υπάρχει ανάπτυξη από τη μείωση της φορολογίας με εξαγωγές και με τη παράλληλη κυκλοφορία της χρυσής δραχμής, δύο ενεργειακών χαρτονομισμάτων (το πετρόδραχμο και το ήδραχμο) και ενός γεωπολιτικού (δολλάδραχμο) στην ισοτιμία με τη μία δραχμή να αντιστοιχεί σε 10 ευρώ, η δε δραχμή να υποδιαιρείται σε 10 φοίνικες, έτσι ώστε ο 1 φοίνικας να ισούται με 1 ευρώ.

 

Comments are closed.